Home ข้อคิด เรียนรู้ที่จะอยู่ลำพังบ้าง สักวันหนึ่งคุณก็ต้องอยู่คนเดียว

เรียนรู้ที่จะอยู่ลำพังบ้าง สักวันหนึ่งคุณก็ต้องอยู่คนเดียว

กำแน่นเท่าใดก็สูญเสียมากเท่านั้น

เหมือนกับการกำทรายนั่นแหละ ยิ่งคุณกำแน่น ทรายก็ร่วงออกจากมือมากเท่านั้น

ที่ควรถนอมจงรู้ถนอม เพราะเมื่อใดที่คุณสูญเสียไป สิ่งนั้น คนนั้น

อาจเป็นสิ่งที่มีค่าที่ทำให้คุณ เ จ็ บ ป ว ด และเสียใจที่สุดก็เป็นได้

เมื่อใดที่รู้สึกสิ้นหวัง หากอยากร้องไห้ก็ร้องออกมาเถอะ

แต่เมื่อร้องจนหนำใจแล้ว ก็ต้องลุกขึ้นยืนหยัด อีกครั้งให้ได้

ความซาบซึ้งทดแทนความผูกพันไม่ได้

ไม่ว่าจะเป็นใคร เพื่อนหรือคนแปลกหน้า คุณต้องเรียนรู้ที่จะยิ้ม แม้ในใจจะร่ำไห้สะอื้นสักเพียงใด

เพราะมนุษย์ทุกคนต่างมีความเห็นแก่ตัว จึงอย่าไปคาดหวังว่าจะมีใครดีต่อคุณโดยปราศจากเงื่อนไข

หากใครคนหนึ่งไม่มีค่าเพียงพอให้คุณถนอม ก็ต้องฝึกปล่อย ฝึกวาง ฝึกทิ้ง

อย่าเลือกคบคนที่รูปร่างหน้าตา

จงเรียนรู้ที่จะชื่นชมคนที่ความสามารถ และหากคุณคิดว่าตัวเองสู้คนอื่นเขาไม่ได้

อย่าได้น้อยเนื้อต่ำใจ เพราะคุณ ก็เป็นคนธรรมดาเหมือนคนอื่นทั่วๆ ไป

พ่อแม่คือคนที่รักและปรารถนาดีต่อคุณมากที่สุด อย่าคิดถึงท่านเฉพาะตอนไม่มีเงิน

อย่าคิดว่าในสายตาพ่อแม่ คุณยังเป็นเด็กอยู่ตลอดเวลา

อันนี้ก็ถูก ถูกในมุมของพ่อแม่ แต่ไม่สง ส า ร พ่อแม่เหรอ ที่มีลูกไม่รู้จักโตสักที

ไม่มีอะไรเหมือนเดิม

เพราะทุกสิ่งเปลี่ยนไปทุกเวลาทุกนาที อย่าเอาวิธีการเก่าๆ มาแก้ไขปัญหา

คนสองคนรักกัน อาจไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลา อย่าเอาแต่พร่ำเพ้อ

อย่าเอาแต่เรียกร้อง เพราะสิ่งนี้อาจเป็นชนวนที่ทำให้คนสองคนห่างไกลกันมากกว่าเดิม

หนทางของชีวิตนั้นยาวไกล

จงเรียนรู้ที่จะเดินลำพังบ้าง เผื่อวันใดที่คนอื่นไม่ได้สนใจคุณเหมือนเดิม ก็ไม่ต้องเสียใจ

เพราะทุกคนต่างมีเส้นทางของชีวิตที่ต้องเดินเหมือนกัน ไม่มีใครเดินเคียงคู่คุณไปจนถึงปลายทาง

อย่าให้ใครคนใดคนหนึ่ง หรือเรื่องราวใดเรื่องราวหนึ่ง กลายเป็นทั้งหมดในชีวิตคุณ

ความโชค ร้ า ย ของมนุษย์ ถือกำเนิดขึ้นจากการไม่ชอบที่จะอยู่เพียงลำพัง

ที่มา : l i e k r

Load More Related Articles
Load More By admin01
Load More In ข้อคิด

Check Also

ให้อภัยได้ แต่คง ย า ก ที่จะให้เชื่อใจอีกครั้ง

“การให้อภัย” เป็นเรื่องง่าย แต่จะให้ “เชื่อใจอีกครั้ง” … …